Chleboterapia, czyli o psychologicznych korzyściach z pieczenia

Pieczenie chleba, to nie tylko oryginalne, ciekawe i użyteczne hobby. Pieczeniu, szczególnie gdy robimy to z myślą o innych, może towarzyszyć wiele interesujących korzyści psychologicznych.


Pieczenie jest sposobem wyrażania ekspresji twórczej i międzyludzkiej komunikacji


Pieczenie ma na nas korzystny wpływ, ponieważ powoduje wyzwalanie u ludzi ekspresji twórczej. Istnieje wiele danych mówiących o związku pomiędzy ekspresją twórczą, a ogólnym dobrostanem (ang. wellbeing - poczucie szczęścia, jakości życia, dobrobytu etc.). Niezależnie od tego czy jest to malarstwo, muzyka, czy choćby pieczenie, ekspresja twórcza daje nam ulgę w stresie, jest pewnego rodzaju ujściem dla negatywnych emocji i sposobem wyrażana samego siebie.

Salvador Dali z 12 metrową bagietką na jarmarku w Paryżu (12 maja 1958 r.). Autor zdjęcia nieznany. 

Jak zauważa terapeutka kulinarna Julie Ohana: "Kulinarna Terapia Artystyczna wykorzystuje gotowanie jako środek komunikacji i ekspresji. Wielu z nas ma trudności z otwarciem się na obcych, a nawet na najbliższych członków rodziny lub kolegów. Kiedy człowiek ma możliwość zrelaksowania się i zaangażowania w coś twórczego, zabawnego i inspirującego, daje mu to możliwość poczucia się swobodniejszym i bardziej skłonnym do kontaktu".[1]

Kiedy pieczemy dla innych, pieczenie może być również pomocne w wyrażaniu swoich uczuć i emocji. Susan Whitbourne, profesor psychologii i nauk o mózgu na uniwersytecie Massachusetts, jako przykład podaje obecny w wielu kulturach zwyczaj obdarowywania jedzeniem osoby, która straciła właśnie kogoś bliskiego."Czasami brakuje nam słów i tylko jedzenie może przekazać to, co chciałoby się powiedzieć. Może to być pomocne dla osób, które mają trudności z wyrażaniem swoich uczuć w słowach, aby podziękować, docenić czy współczuć".[2]


Pieczenie dla siebie i innych jest formą medytacji i uważności (mindfulness)


Mindfulness to celowe (czyli świadome) skierowanie swojej uwagi na to, czego doznaje się w danej chwili - tu i teraz (nie wybieganie w przyszłość, ani nie wracanie do przeszłości). Człowiek doświadcza czegoś w danym momencie, ale nie myśli, co to oznacza, nie zastanawia się nad tym, tylko wycisza emocje i odsuwa umysł "na bok", by mógł skupić się na doświadczeniu chwili obecnej, by mógł przyjmować i postrzegać docierające do niego informacje jasno, bez ładunku emocjonalnego, nie przez filtr ukształtowanych wcześniej poglądów. To ćwiczenia umysłu, przeznaczone głównie dla osób, które nie radzą sobie ze stresem i negatywnymi emocjami, choć nie tylko. Trening uważności może się okazać pomocny także w przypadku depresji, uzależnień czy zaburzeń odżywiania.[3]

W swoim artykule "Dlaczego gotowanie pomaga leczącym się na depresję?", Anna Zwolińska twierdzi: "Według najnowszego raportu The Wall Street Journal gotowanie lub pieczenie może wspomagać terapię osób cierpiących na depresję.Obecnie wiele osób szuka w kuchni rozwiązania swoich problemów i chwilowego odpoczynku od rzeczywistości. ...proces gotowania to dla osób chorych sposób na skupienie się na czymś pozytywnym. Gotowanie ogranicza negatywne myślenie, zwiększa pewność siebie oraz sprawia, że pacjenci spędzają czas z innymi.Dla pacjentów szczególnie pomocne jest gotowanie i pieczenie, ponieważ skupia ich uwagę na czymś konkretnym na kilka godzin. Skupienie na zajęciu wykonywanym rękoma sprawia, że korzystamy ze wszystkich zmysłów, a co za tym idzie negatywne myśli schodzą na dalszy plan. Co więcej, zdobywamy pewność siebie, zadowolenie z zakończonego zadania i dzielenia się wynikami z innymi".[4]

Zdjęcia dzięki uprzejmości i za zgodą οπαληος οφουρνοςΑ

Pieczenie ma również korzystny wpływ na rozwój dzieci. Anna Bartosińska, w swoim artykule pt. "Pieczenie ciasta rozwija i relaksuje!" pisze m.in. : "Wyrabianie i formowanie ciasta wspiera rozwój motoryki precyzyjnej i równoważy napięcia mięśniowe. Pieczenie ciasta to także nauka planowania, organizowania i uczestnictwa w pewnym procesie. Dzieci podczas takich zajęć rozwijają swoją uważność oraz koncentrację. Taka forma terapii jest idealna dla dzieci agresywnych, nadpobudliwych psychoruchowo, wycofanych, dyslektycznych i dysgraficznych".[5] 

Zatem, niech Wam się upiecze!

Komentarze

Popularne posty